Telemann'ın yalnız flüt için yazdığı on iki fantezi, çalgının eşliksiz dağarında en sık başvurulan kaynaklardan biridir. Kısa olmaları ve her birinin farklı bir tonda yazılmış olması, onları hem çalışma hem dinleti malzemesi yapar.
Tek çizgide çok seslilik
Bu eserlerin en belirgin özelliği, tek bir melodi çizgisiyle birden fazla ses katmanı duyurmasıdır. Ezgi bir ses bölgesinden diğerine atlar ve dinleyicinin kulağında ayrı çizgiler oluşur. Bunu duyurabilmek, çalanın bölge değişimlerini ton rengiyle ayırmasına bağlıdır; aynı gürlükte çalınan bir pasajda katmanlar birbirine karışır.
Nefes ve cümleleme
Eşliksiz yazıda nefes yerleri icracının kararıdır ve bu karar cümlenin yapısını doğrudan belirler. Fantezilerde cümle sınırları çoğu zaman armonik dönüş noktalarıyla çakışır; nefes bu noktalara yerleştirildiğinde müzik kendi mantığı içinde nefes alır.
Hangi düzeyde çalışılır
Dizi tek bir zorluk düzeyinde değildir. Bazı fanteziler orta düzeydeki bir öğrencinin çalışabileceği kadar sade, bazıları hızlı geçişleri ve geniş aralıklarıyla ileri düzey ister. Bu nedenle dizinin tamamını sırayla çalmak yerine, öğrencinin düzeyine uyan parçalardan başlanır.
Dönem ve ses ölçeği
Bu eserler bugünkü flütten daha hafif sesli bir çalgı için yazıldı. Aynı pasajı modern flütte tam gürlükle çalmak, yazının ince dokusunu bastırır; dinamik aralığın üst ucu bilinçli olarak sınırlandığında cümleler kendi ölçeğinde durur.
Derslerimizde bu dizi, hem dönem dağarında hem ton ve cümleleme çalışmasında kullanılır.