Flütte aynı nota, birbirinden belirgin biçimde farklı renklerde çalınabilir. Bunu sağlayan şey çalgının malzemesi değil, icracının hava akımını nasıl yönlendirdiğidir.
Akımın açısı
Hava akımı ağız deliğinin karşı kenarına daha aşağı yönlendirildiğinde ses koyulaşır ve perde düşer; daha yukarı yönlendirildiğinde parlaklaşır ve perde yükselir. Açı perdeyi de değiştirdiği için bu iki değişken birlikte yönetilir: renk aranırken entonasyon kontrol edilmeye devam eder.
Akımın hızı ve dudak açıklığı
Aynı açıda hava hızı artırıldığında ses parlaklaşır, azaltıldığında yumuşar. Dudaklardaki açıklığın biçimi de belirleyicidir; dar ve düzgün bir açıklık odaklı, geniş bir açıklık yayılmış bir ses verir.
Renk seçimi nerede kullanılır
Renk, tek başına bir gösteri değil cümleleme aracıdır. Aynı ezginin ikinci kez duyulduğu yerde rengin değişmesi, tekrarı anlamlı kılar. Pes bölgede koyu, tiz bölgede yumuşak bir renk seçimi ise bölgeler arası farkı kapatmak için kullanılır.
Çalışma yöntemi
Tek bir uzun ses alınır ve süre boyunca yalnız renk değiştirilir: koyudan parlağa, sonra geri. Bu sırada perdenin sabit kalması hedeflenir. Ayna ya da kayıt, değişimin gerçekten oluşup oluşmadığını gösterir.
Çalgının payı
Gövde malzemesinin tınıya etkisi tartışılır; ölçülebilir fark, çoğu dinleyicinin ayırt edebileceğinden küçüktür. Başlık bölümünün ağız deliği biçimi ise doğrudan hissedilir. Buna karşılık her iki etken de icracının hava yönetiminin yanında ikinci sırada kalır.
Derslerimizde renk çalışması uzun seslerle birlikte sürdürülür.